اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی یکی از شایع‌ترین اختلالات عصب‌رشدی دوران کودکی و نوجوانی است که با مشکلات پایدار در توجه، بیش‌فعالی و تکانشگری همراه بوده و پیامدهای منفی تحصیلی، اجتماعی و روان‌شناختی گسترده‌ای به دنبال دارد. با وجود کاربرد رایج دارودرمانی، نگرانی از عوارض جانبی و پاسخ‌دهی ناکافی برخی کودکان، ضرورت استفاده از مداخلات غیردارویی مبتنی بر شواهد علمی را برجسته می‌سازد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی و پایداری پروتکل نوروفیدبک مبتنی بر افزایش امواج بتا و ریتم حسی‌حرکتی (SMR) بر شاخص‌های توجه پایدار و کنترل پاسخ در کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی انجام می‌شود. این مطالعه از نوع کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی بوده و جامعه آماری آن شامل کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۵ ساله مراجعه‌کننده به مراکز تخصصی شهر تهران است. نمونه‌ها به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله (نوروفیدبک) و کنترل قرار می‌گیرند. گروه مداخله طی ۲۰ تا ۴۰ جلسه نوروفیدبک استاندارد دریافت می‌کند. ارزیابی متغیرهای توجه و کنترل پاسخ در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با استفاده از آزمون عملکردی IVA-2 و پرسش‌نامه‌های رفتاری انجام می‌شود. داده‌ها با روش‌های آماری مناسب تحلیل خواهند شد. نوآوری این پژوهش در بهره‌گیری از شاخص‌های عینی عصب‌روان‌شناختی، طراحی کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی و تمرکز بر بستر جمعیت بالینی ایرانی است. نتایج این تحقیق می‌تواند شواهد علمی معتبری برای کاربرد نوروفیدبک در بهبود توجه و کنترل رفتاری کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش‌فعالی فراهم آورد.