این پروپوزال به بررسی رابطه تحمل ابهام با اضطراب اجتماعی و وسواس فکری-عملی میپردازد و نقش میانجی کمالگرایی و اجتناب تجربی را مورد بررسی قرار میدهد. اختلالات وسواس فکری-عملی و اضطراب اجتماعی از شایعترین مشکلات روانی در میان جوانان و دانشجویان هستند که میتوانند بهطور همزمان بروز کنند. پژوهشگران به دنبال شناسایی عوامل مشترک زیربنایی این اختلالات هستند.
تحمل ابهام به ناتوانی فرد در پذیرش شرایط نامشخص اشاره دارد و پژوهشها نشان میدهند که افراد با تحمل ابهام پایین، به رفتارهای اجتنابی و کمالگرایی افراطی روی میآورند. این پژوهش بر این فرض استوار است که کمالگرایی منفی و اجتناب تجربی میتوانند بهعنوان متغیرهای میانجی در ارتباط بین تحمل ابهام و نشانههای وسواس فکری-عملی عمل کنند.
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر مستقیم و غیرمستقیم تحمل ابهام بر نشانههای وسواس فکری-عملی و همچنین بررسی نقش میانجی کمالگرایی و اجتناب تجربی است. جامعه آماری شامل دانشجویان کارشناسی دانشگاههای علامه طباطبایی و امام خمینی قزوین خواهد بود. این پژوهش میتواند به طراحی مداخلات درمانی مؤثرتر برای این اختلالات کمک کند و اهمیت شناختی و رفتاری این متغیرها را در بهبود سلامت روانی برجسته کند.
گواهیهای اخیر، در انتظار صدور انتشار آنلاین از 24 شهریور 1404
حسین ثابت, فریده. (1404). عنوان رابطه تحمل ابهام با اضطراب اجتماعی و وسواس فکری-عملی: نقش میانجی کمالگرایی و اجتناب تجربی. (e19396). کمیته اخلاق در پژوهش, (), e19396 https://doi.org/IR/ethics.2025.87042.1362
MLA
حسین ثابت, فریده. "عنوان رابطه تحمل ابهام با اضطراب اجتماعی و وسواس فکری-عملی: نقش میانجی کمالگرایی و اجتناب تجربی" .e19396 , کمیته اخلاق در پژوهش, , 1404, e19396. doi: IR/ethics.2025.87042.1362
HARVARD
حسین ثابت فریده. (1404). 'عنوان رابطه تحمل ابهام با اضطراب اجتماعی و وسواس فکری-عملی: نقش میانجی کمالگرایی و اجتناب تجربی', کمیته اخلاق در پژوهش, (), e19396. doi: IR/ethics.2025.87042.1362
CHICAGO
فریده حسین ثابت, "عنوان رابطه تحمل ابهام با اضطراب اجتماعی و وسواس فکری-عملی: نقش میانجی کمالگرایی و اجتناب تجربی," کمیته اخلاق در پژوهش, (1404): e19396, doi: IR/ethics.2025.87042.1362
VANCOUVER
حسین ثابت فریده. عنوان رابطه تحمل ابهام با اضطراب اجتماعی و وسواس فکری-عملی: نقش میانجی کمالگرایی و اجتناب تجربی. کمیته اخلاق در پژوهش. 1404;():e19396. doi: IR/ethics.2025.87042.1362