وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری پیشرونده مزمن التهابی و غیرتروماتیک سیستم عصبی مرکزی است که معمولا با التهاب‌های متناوب و مکرر چند کانونی در سیستم عصبی مرکزی شروع می‌شود و می‌تواند منجر به تخریب بافت محافظ سلول‌های عصبی و قطع آکسون‌ها شود. {Motl, 2015 #1} دراین بیماری سیستم ایمنی بدن به غلاف میلین بافت عصبی حمله کرده و منجر به اختلال در سیستم‌های حسی، حرکتی و شناختی می‌شود. {Sloane, 2009 #2}

فرآیند‌های پاتولوژیک بیماری مولتیپل اسکلروزیس با عوامل روانشناختی و محیطی منحصر به فرد ترکیب شده و علائم گوناگونی را در مبتلایان ایجاد می‌کند که منجر به کاهش سطح فعالیت بدنی در مبتلایان مولتیپل اسکلروزیس می‌شود. این علائم به طور معمول عبارت‌اند از: ضعف عضلانی، آتاکسی، اسپاسم، لرزش، اختلال در تعادل و هماهنگی، اختلال در بلع و عملکرد سیستم دفعی، اختلالات بینایی، اختلالات شناختی، افسردگی و خستگی. {Learmonth, 2021 #3}

بیماری مولتیپل اسکلروزیس به چهار نوع عودکننده-فروکش کننده، پیشرونده‌ی ثانویه، پیشرونده‌ی اولیه و عودکننده‌ پیشرونده تقسیم می‌شود که مجموعا بیش از ۲.۵میلیون نفر را در جهان درگیر کرده است. مولتیپل اسکلروزیس در هر سنی می‌تواند ظاهر شود اما معمولا بین سنین۴۰-۲۰ سال شناسایی می‌شود. {Govindhan, 2023 #4}

پاتوفیزیولوژی و علت مولتیپل اسکلروزیس پیچیده است. از مؤلفه های محیطی، ژنتیکی وتغذیه ای مانند کمبود ویتامین دی گرفته تا مولفه های عفونی مانند ویروس اپشتین بار ، و نیز مولفه های اپی ژنتیکی که به طور بالقوه نقش مهمی در شروع و سیر بیماری را دارند، شامل می شوند. {Amin, 2023 #8}