کمیته اخلاق در پژوهش

اثر بخشی آموزش مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی بر انعطاف پذیری شناختی، اتصال کارکردی مغز و ذهنی سازی هیجانی خود و دیگران در افراد با اختلال شخصیت مرزی

نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه

پژوهشگران

1 گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 استاد دانشکده روانشناسی علوم پزشکی

خلاصه پیشنهاده
وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری

اختلال شخصیت مرزی یکی از پیچیده‌ترین اختلالات شخصیت است که با بی‌ثباتی هیجانی، تکانشگری، ناپایداری روابط بین‌فردی و اختلال در تنظیم هیجان همراه است. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند که این بیماران علاوه بر مشکلات روان‌شناختی، در انعطاف‌پذیری شناختی، ذهنی‌سازی هیجانی و اتصال کارکردی شبکه‌های مغزی نیز دچار نقص هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) بر انعطاف‌پذیری شناختی، اتصال کارکردی مغز و ذهنی‌سازی هیجانی خود و دیگران در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی است. این پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون، گروه کنترل و پیگیری یک‌ماهه انجام خواهد شد. جامعه پژوهش شامل افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر تهران است که ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار خواهند گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی، مقیاس ذهنی‌سازی هیجانی خود و دیگران و ثبت الکتروانسفالوگرافی کمی (qEEG) جمع‌آوری و با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل خواهند شد. انتظار می‌رود آموزش رفتاردرمانی دیالکتیکی موجب بهبود انعطاف‌پذیری شناختی، ارتقای ذهنی‌سازی هیجانی و بهبود الگوهای اتصال کارکردی مغز شود و شواهدی برای توسعه مداخلات مبتنی بر شواهد در درمان اختلال شخصیت مرزی فراهم آورد.


گواهی‌های اخیر، در انتظار صدور
انتشار آنلاین از 01 آذر 1405