وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

سندرم متقاطع فوقانی یکی از ناهنجاری‌های شایع قامتی است که با الگوی سر به جلو، شانه‌های گرد و افزایش کایفوز ناحیه سینه‌ای شناخته می‌شود و می‌تواند بر عملکرد عضلات، دریافت‌های حسی و کنترل وضعیت بدن تأثیر بگذارد. از سوی دیگر، حفظ ثبات وضعیتی علاوه بر عوامل اسکلتی‌عضلانی، به فرایندهای شناختی مانند توجه، کنترل اجرایی و سرعت پردازش اطلاعات نیز وابسته است. قشر پیش‌پیشانی نیز در تنظیم این فرایندها، به‌ویژه هنگام انجام هم‌زمان تکالیف شناختی و تعادلی، نقش مهمی دارد. با وجود مطالعات متعدد درباره جنبه‌های ساختاری و عضلانی سندرم متقاطع فوقانی، نقش عوامل شناختی و فعالیت قشر پیش‌پیشانی در ثبات وضعیتی این افراد کمتر بررسی شده است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط عملکرد شناختی و فعالیت قشر پیش‌پیشانی با ثبات وضعیتی و همچنین تعیین نقش پیش‌بینی‌کنندگی این متغیرها در تعادل ایستا و پویا در افراد مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی انجام خواهد شد. بدین منظور، ۴۰ فرد ۱۸ تا ۳۵ ساله مبتلا به این سندرم در شرایط تک‌وظیفه‌ای و دووظیفه‌ای ارزیابی خواهند شد. برای سنجش متغیرها از آزمون‌های شناختی، آزمون‌های تعادلی و دستگاه fNIRS استفاده می‌شود. داده‌ها با روش‌های آماری مناسب تحلیل خواهند شد. انتظار می‌رود یافته‌ها به شناخت بهتر سازوکارهای شناختی و عصبی مؤثر بر کنترل وضعیت بدن کمک کرده و زمینه را برای طراحی مداخلات توان‌بخشی جامع‌تر فراهم سازند.