وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

افزایش جمعیت سالمندان و اهمیت سلامت روان آنان، توجه به عوامل مرتبط با بهزیستی روان‌شناختی این گروه را ضروری ساخته است. تلفن همراه هوشمند به‌عنوان یکی از فناوری‌های پرکاربرد، می‌تواند از طریق فراهم‌کردن فرصت‌های ارتباطی، اطلاعاتی، خدماتی و تفریحی، با وضعیت روان‌شناختی سالمندان ارتباط داشته باشد؛ بااین‌حال، شواهد موجود درباره پیامدهای روان‌شناختی استفاده از آن یکسان نیست و به نظر می‌رسد توجه همزمان به میزان و حوزه‌های استفاده اهمیت داشته باشد. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف تعیین روابط مستقیم و غیرمستقیم الگوی استفاده از تلفن همراه هوشمند با نشانه‌های افسردگی و اضطراب سالمندان شهر تهران، با در نظر گرفتن نقش میانجی احساس تعلق، انجام خواهد شد. این پژوهش از نظر رویکرد، کمی و از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش را سالمندان ۶۰ سال و بالاتر ساکن شهر تهران در سال ۱۴۰۵ تشکیل می‌دهند و ۳۱۲ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب خواهند شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه جمعیت‌شناختی، چک‌لیست محقق‌ساخته الگوی استفاده از تلفن همراه هوشمند، مقیاس افسردگی سالمندان، سیاهه اضطراب سالمندان و ابزار احساس تعلق گردآوری خواهد شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل خواهند شد و برای بررسی اثرات غیرمستقیم از روش بوت‌استرپ استفاده می‌شود. یافته‌های پژوهش می‌تواند به شناخت دقیق‌تر ارتباط الگوی استفاده از تلفن همراه هوشمند، احساس تعلق و سلامت روان سالمندان کمک کند.