اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی (ADHD) یکی از شایع‌ترین اختلالات عصب‌رشدی در نوجوانان است که علاوه بر مشکلات توجه، بیش‌فعالی و تکانشگری، با دشواری‌های قابل‌توجهی در تنظیم هیجان همراه است. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند که نارسایی در تنظیم هیجان نقش مهمی در بروز مشکلات رفتاری و تحصیلی نوجوانان مبتلا به ADHD ایفا می‌کند. از جمله پیامدهای مهم این نارسایی می‌توان به افزایش پرخاشگری و کاهش سازگاری مدرسه اشاره کرد که می‌توانند عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان نوجوانان را تحت تأثیر قرار دهند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان مبتنی بر مدل فرایندی گروس بر پرخاشگری و سازگاری مدرسه در نوجوانان مبتلا به ADHD انجام خواهد شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل نوجوانان 13 تا 17 ساله مبتلا به ADHD مراجعه‌کننده به مراکز روان‌شناختی استان البرز در سال 1405 خواهد بود. تعداد 56 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین خواهند شد. گروه آزمایش در 10 جلسه آموزش تنظیم هیجان مبتنی بر مدل گروس شرکت خواهد کرد.

برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه پرخاشگری اهواز و پرسشنامه سازگاری دانش‌آموزان (AISS) استفاده خواهد شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل می‌شوند. انتظار می‌رود آموزش تنظیم هیجان با کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری مدرسه، به بهبود عملکرد رفتاری و تحصیلی نوجوانان مبتلا به ADHD کمک کند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند مبنایی برای طراحی مداخلات روان‌شناختی مؤثر در مراکز آموزشی و درمانی فراهم آورد.