کمیته اخلاق در پژوهش

اثرات مصرف حاد بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) بر وضعیت آنتی‌اکسیداکسیدانی در جودوکاران نخبه: یک آزمایش پایلوت تصادفی‌سازی‌شده با استفاده از شبیه‌سازی رقابت المپیکی

نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه

پژوهشگر

گروه فیزیولوژی ورزشی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

خلاصه پیشنهاده
ورزش‌های رزمی به‌ویژه جودو، به دلیل ماهیت انفجاری، تناوبی و نیاز به توان بی‌آهوازی بالا، موجب بروز خستگی چندوجهی شامل کاهش ذخایر گلیکوژن، آسیب‌های اسکلتی-عضلانی و استرس اکسیداتیو می‌شوند. در مسابقات المپیک، جودوکا مجبورند چندین نبرد پرفشار را در فواصل زمانی بسیار کوتاه (۳۰ تا ۴۵ دقیقه) پشت سر بگذارند. این فشار مکرر منجر به افزایش بیومارکرهای آسیب عضلانی مانند کراتین کیناز (CK) و لاکتات دهیدروژناز (LDH)، و همچنین بروز آسیب‌های اکسیداتیو ناشی از رادیکال‌های آزاد (ROS) و پراکسیداسیون لیپید (MDA) می‌گردد.

با توجه به ضرورت ریکاوری سریع جهت بازگشت به سطح آمادگی جسمانی قبل از نبرد بعدی، استفاده از مکمل‌های ارگوژنیک ایمن و گیاهی اهمیت یافته است. گیاه بادرنجبویه (Melissa officinalis) به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی اثبات‌شده، توانایی در بهبود سطح آنزیم‌های دفاعی نظیر SOD، GPX و CAT را دارا می‌باشد. با این حال، علی‌رغم پتانسیل بالای این گیاه در کاهش آسیب‌های سلولی و بهبود پروفایل ریکاوری، شکاف پژوهشی مشخصی در زمینه تأثیر مکمل‌گیری بادرنجبویه بر تعادل سنتز پروتئین عضله و شاخص‌های فیزیولوژیک ریکاوری در جودوکاها، به‌ویژه در پروتکل‌های شبیه‌سازی شده مسابقات المپیک، وجود دارد.

بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر مکمل‌گیری کوتاه‌مدت بادرنجبویه بر وضعیت آنتی‌اکسیدانی، شاخص‌های خستگی و تعادل سنتز پروتئین عضلانی در جودوکاهای نخبه، تحت یک پروتکل تمرینی مشابه مسابقات المپیک طراحی شده است تا راهکارهای بهینه‌ای برای تسریع ریکاوری در این رشته ارائه دهد.


گواهی‌های اخیر، در انتظار صدور
انتشار آنلاین از 21 مهر 1405