پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل شایستگی‌های بین‌فرهنگی مؤثر در سازگاری تحصیلی دانشجویان سال اول غیربومی انجام می‌شود. مهاجرت تحصیلی درون‌کشوری، دانشجویان را با تفاوت‌های پنهان فرهنگی، زبانی، قومی و اقلیمی روبه‌رو می‌کند و سازگاری تحصیلی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخلاف پژوهش‌های پیشین که بیشتر بر دانشجویان بین‌المللی و روش‌های کمی متمرکز بوده‌اند، این مطالعه با رویکرد کیفی و روش نظریه‌داده‌بنیاد می‌کوشد مدلی بومی و زمینه‌مند ارائه دهد. جامعه آماری شامل دانشجویان سال اول غیربومی دانشگاه علامه طباطبائی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ است. مشارکت‌کنندگان با نمونه‌گیری هدفمند و نظری انتخاب می‌شوند و نمونه‌گیری تا اشباع نظری ادامه می‌یابد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق و یادداشت‌های میدانی گردآوری و با کدگذاری باز، محوری و انتخابی بر اساس رویکرد اشتراوس و کوربین تحلیل می‌شوند. مدل نهایی بر پایه شرایط علّی، پدیده محوری، راهبردها، شرایط زمینه‌ای، مداخله‌گر و پیامدها ترسیم خواهد شد. انتظار می‌رود یافته‌ها به شناسایی شایستگی‌های بین‌فرهنگی مؤثر، غنی‌سازی ادبیات نظری و طراحی برنامه‌های حمایتی، مشاوره‌ای و توانمندسازی متناسب با نیازهای دانشجویان غیربومی کمک کند.
گواهی‌های اخیر، در انتظار صدور انتشار آنلاین از 15 مهر 1405
