کمیته اخلاق در پژوهش

اثر تمرینات اصلاحی بر فعالیت الکتروفیزیولوژیک مغز حین ایستادن تک پا در زنان با کف پای صاف منعطف

نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه

پژوهشگران

1 دانشجو

2 دانشیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه علامه طباطبایی

3 استادیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشکاه علامه طباطبایی

خلاصه پیشنهاده
تعادل یکی از مؤلفه‌های اساسی کنترل حرکتی است که نقش مهمی در انجام فعالیت‌های روزمره و ورزشی دارد و حاصل تعامل پیچیده میان سیستم‌های حسی، حرکتی و عصبی مرکزی است. حفظ تعادل ایستا نیازمند یکپارچه‌سازی اطلاعات بینایی، دهلیزی و حس عمقی و پردازش آن‌ها در سطوح مختلف مغز است. در این میان، قشر مغز و به‌ویژه نواحی حس‌حرکتی، نقش مهمی در تنظیم پاسخ‌های لازم برای حفظ ثبات پاسچرال ایفا می‌کنند.



از سوی دیگر، پا به‌عنوان پایه اتکای بدن، تأثیر قابل‌توجهی بر کنترل تعادل دارد. ناهنجاری‌های ساختاری پا می‌توانند با تغییر توزیع نیروها، الگوهای حرکتی و ورودی‌های حسی، عملکرد سیستم تعادلی را تحت تأثیر قرار دهند. کف پای صاف منعطف یکی از ناهنجاری‌های شایع پا است که با کاهش قوس طولی داخلی در حالت تحمل وزن مشخص می‌شود و می‌تواند با افزایش نوسانات پاسچرال و کاهش کارایی کنترل تعادل همراه باشد.



اگرچه مطالعات متعددی به تأثیر تمرینات اصلاحی بر ویژگی‌های بیومکانیکی و شاخص‌های تعادلی پرداخته‌اند، تغییرات فعالیت عصبی ناشی از این تمرینات کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به اهمیت تعادل و نقش بالقوه تمرینات اصلاحی در ایجاد سازگاری‌های عصبی، بررسی فعالیت مغزی در افراد دارای کف پای صاف منعطف می‌تواند به درک بهتر ارتباط میان اصلاحات بیومکانیکی و پاسخ‌های عصبی کمک کند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مقایسه فعالیت مغزی قبل و بعد از یک دوره تمرینات اصلاحی حین حفظ تعادل ایستا در افراد دارای کف پای صاف منعطف انجام می‌شود.


گواهی‌های اخیر، در انتظار صدور
انتشار آنلاین از 07 مهر 1405