تدوین واعتباریابی بسته توانمندسازی &quot;من&quot; مبتنی بر رویکرد روانپویشی و اثر بخشی آن بر خودپنداره ،خود مهارگری و همدلی در نوجوانان بی سرپرست ساکن در مراکز بهزیستی شهرکاشان

مسعودی, فاطمه; حسین ثابت, فریده; معتمدی, عبدالله; برجعلی, احمد

doi:10.22054/ethics.2026.93913.1602

تدوین واعتباریابی بسته توانمندسازی "من" مبتنی بر رویکرد روانپویشی و اثر بخشی آن بر خودپنداره ،خود مهارگری و همدلی در نوجوانان بی سرپرست ساکن در مراکز بهزیستی شهرکاشان

گواهی‌های اخیر

نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه

پژوهشگران

فاطمه مسعودی ¹

فریده حسین ثابت ²

عبدالله معتمدی ³

احمد برجعلی ³

¹ دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی

² دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی تهران - ایران

³ دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی تهران- ایران

https://doi.org/10.22054/ethics.2026.93913.1602

خلاصه پیشنهاده

نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست ساکن در مراکز نگهداری، به دلیل فقدان دلبستگی ایمن و تجارب ناگوار اولیه، در معرض آسیب‌های جدی در حوزه‌های خودپنداره، خودمهارگری و همدلی هستند. این پژوهش با هدف *«تدوین و اعتباریابی بسته توانمندسازی "من" مبتنی بر رویکرد روان‌پویشی و بررسی اثربخشی آن بر خودپنداره، خودمهارگری و همدلی در نوجوانان بی‌سرپرست ساکن مراکز بهزیستی»* طراحی شده است.

این مطالعه از نوع کاربردی و در دو فاز اجرا می‌شود؛ در فاز نخست، بسته توانمندسازی «من» با مرور متون و نظرخواهی از متخصصان تدوین و اعتباریابی خواهد شد. در فاز دوم، با استفاده از یک طرح نیمه‌تجربی (پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری)، اثربخشی این بسته بر نمونه‌ای از نوجوانان (۱۳ تا ۱۸ ساله) سنجیده می‌شود. مداخله شامل ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای گروهی است که بر واکاوی تجارب درونی، تنظیم هیجان و تقویت بینش روان‌پویشی تمرکز دارد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های استاندارد خودپنداره، خودمهارگری و همدلی است که در سه مرحله (پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری) تکمیل خواهند شد.

انتظار می‌رود اجرای این بسته، با کاهشِ شکاف‌های عاطفی و رفتاری ناشی از محیط نهادی، به بهبود تصویر ذهنی نوجوانان از خود، افزایش توانمندی در کنترل تکانه‌ها و ارتقای مهارت‌های همدلانه منجر شود. نتایج این پژوهش می‌تواند به عنوان یک پروتکل درمانی ساختاریافته در جهت بهبود سلامت روان و سازگاری اجتماعی نوجوانان در مراکز بهزیستی، مورد استفاده قرار گیرد و خلاء موجود در مداخلات متمرکز بر رویکردهای تحلیلی برای این جمعیت آسیب‌پذیر را تا حدودی مرتفع سازد.