کف پای صاف منعطف یکی از ناهنجاری‌های شایع اندام تحتانی است که با تغییر در راستای پا، کاهش پایداری و اختلال در الگوی فعالیت عضلات ساق همراه بوده و می‌تواند عملکرد حرکتی را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین، وضعیت چرخش پنجه پا و نوع مقاومت تمرینی از عوامل مؤثر بر فعالیت عضلات و کنترل عصبی-عضلانی هستند. با وجود استفاده گسترده از ابزارهای مقاومتی فشاری و الاستیک در تمرینات اصلاحی، اطلاعات محدودی درباره اثر هم‌زمان این عوامل بر فعالیت عضلات ساق در افراد دارای کف پای صاف منعطف وجود دارد. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات تیبیالیس قدامی، پرونئوس لانگوس و اکستنسور انگشتان پا در سه وضعیت چرخش پنجه (داخل، خارج و خنثی) تحت مقاومت‌های فشاری و الاستیک در افراد دارای کف پای صاف منعطف و افراد با کف پای طبیعی انجام می‌شود.



این پژوهش از نوع مقایسه‌ای آزمایشگاهی با طرح اندازه‌گیری مکرر است. تعداد ۲۴ مرد سالم ۱۸ تا ۳۵ سال، شامل ۱۲ نفر دارای کف پای صاف منعطف و ۱۲ نفر با کف پای طبیعی، به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب می‌شوند. فعالیت عضلات منتخب با استفاده از الکترومایوگرافی سطحی ثبت و پس از نرمال‌سازی بر اساس حداکثر انقباض ارادی ایزومتریک، شاخص‌های فعالیت عضلانی و هم‌انقباضی استخراج خواهد شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و در سطح معنی‌داری ۰/۰۵ تحلیل می‌شوند. انتظار می‌رود یافته‌های این پژوهش به شناخت بهتر الگوهای فعالیت عضلات ساق و طراحی تمرینات اصلاحی و برنامه‌های توانبخشی مؤثر برای پیشگیری و کاهش آسیب‌های اندام تحتانی کمک کند.