وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

انسان به‌عنوان اصلی‌ترین منبع خلق ارزش و مزیت رقابتی در سازمان‌ها شناخته می‌شود و مصاحبه‌ی استخدامی، به‌عنوان یکی از مراحل حیاتی فرآیند جذب و انتخاب، نقش مهمی در تصمیم‌گیری‌های مدیریت منابع انسانی ایفا می‌کند. با وجود این اهمیت، بخش عمده‌ای از پژوهش‌های پیشین بر جنبه‌های فنی و ساختاری مصاحبه متمرکز بوده و به تجربه‌ی انسانی و زیسته‌ی خودِ متقاضی کمتر پرداخته‌اند. پژوهش حاضر با هدف تبیین تجربه‌ی زیسته‌ی کارمندان از فرآیندهای استخدامی و مصاحبه‌ی شغلی در سال‌های اخیر انجام می‌شود.



این پژوهش از نظر ماهیت کیفی و از نظر رویکرد، پدیدارشناسی توصیفی به شیوه‌ی کلایزی است. جامعه‌ی پژوهش را کارکنان شاغل در شرکت‌های خصوصی تشکیل می‌دهند که در پنج سال اخیر تجربه‌ی شرکت در مصاحبه‌های استخدامی تخصصی و چندمرحله‌ای را داشته و در حال حاضر با حداقل شش ماه سابقه، مشغول به‌کار در همان سازمان هستند. نمونه‌گیری هدفمند و در‌دسترس، تا رسیدن به اشباع نظری داده‌ها ادامه می‌یابد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با روش هفت‌مرحله‌ای کلایزی تحلیل می‌شوند.



یافته‌های مورد انتظار این پژوهش می‌تواند به طراحی فرآیندهای مصاحبه‌ی عادلانه‌تر و کارآمدتر، تدوین استانداردها و راهنماهای داخلی سازمانی، و آموزش مصاحبه‌کنندگان کمک کند و بینش‌های کاربردی برای مدیران منابع انسانی فراهم آورد.



کلیدواژه‌ها: تجربه‌ی زیسته، مصاحبه‌ی استخدامی، فرآیند جذب و گزینش