کاهش باروری و گسترش الگوی کمفرزندی در دهههای اخیر به یکی از مهمترین چالشهای جمعیتی ایران تبدیل شده است. در این میان، استان گیلان پایینترین سطح باروری کشور را تجربه میکند و به ازای هر زن در سنین باروری تنها 0.8 فرزند متولد میشود. مطالعات مختلف نشان دادهاند که افراد مذهبی معمولاً نگرش مثبتتری نسبت به فرزندآوری دارند و انتظار میرود سطح باروری بالاتری را تجربه کنند. با این حال، پژوهشهای انجامشده در گیلان و شهرستان رشت نشان میدهد که تفاوت چشمگیری میان افراد مذهبی و غیرمذهبی از نظر تعداد فرزندان مشاهده نمیشود. این وضعیت پرسش مهمی را مطرح میکند که زنان مذهبی چگونه درباره فرزندآوری تصمیمگیری میکنند و چه عوامل و معانیای در شکلگیری کنش کمفرزندی آنان نقش دارد. از آنجا که اغلب مطالعات پیشین با رویکرد کمی انجام شدهاند، شناخت تجربههای زیسته، تفاسیر و منطق کنشگران همچنان با خلأ پژوهشی مواجه است. بنابراین، پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی و نظریه مبنایی درصدد واکاوی کنش کمفرزندی در میان زنان مذهبی ساکن شهرستان رشت و تبیین فرایندها و عوامل مؤثر بر آن است.
گواهیهای اخیر، در انتظار صدور انتشار آنلاین از 02 شهریور 1405
دراهکی,احمد و ماهرویان,آرمیتا . (1405). واکاوی کنش کمفرزندی در میان زنان دارای گرایشات مذهبی در شهرستان رشت: مطالعهای کیفی با رویکرد نظریۀ مبنایی. (e21546). کمیته اخلاق در پژوهش, (), e21546 doi: 10.22054/ethics.2026.94542.1626
MLA
دراهکی,احمد , و ماهرویان,آرمیتا . "واکاوی کنش کمفرزندی در میان زنان دارای گرایشات مذهبی در شهرستان رشت: مطالعهای کیفی با رویکرد نظریۀ مبنایی" .e21546 , کمیته اخلاق در پژوهش, , , 1405, e21546. doi: 10.22054/ethics.2026.94542.1626
HARVARD
دراهکی احمد, ماهرویان آرمیتا. (1405). 'واکاوی کنش کمفرزندی در میان زنان دارای گرایشات مذهبی در شهرستان رشت: مطالعهای کیفی با رویکرد نظریۀ مبنایی', کمیته اخلاق در پژوهش, (), e21546. doi: 10.22054/ethics.2026.94542.1626
CHICAGO
احمد دراهکی و آرمیتا ماهرویان, "واکاوی کنش کمفرزندی در میان زنان دارای گرایشات مذهبی در شهرستان رشت: مطالعهای کیفی با رویکرد نظریۀ مبنایی," کمیته اخلاق در پژوهش, (1405): e21546, doi: 10.22054/ethics.2026.94542.1626
VANCOUVER
دراهکی احمد, ماهرویان آرمیتا. واکاوی کنش کمفرزندی در میان زنان دارای گرایشات مذهبی در شهرستان رشت: مطالعهای کیفی با رویکرد نظریۀ مبنایی. کمیته اخلاق در پژوهش. 1405;():e21546. doi: 10.22054/ethics.2026.94542.1626