کمیته اخلاق در پژوهش

رابطه اشتغال اقماری پدر با مشارکت او در فرزندپروری: نقش میانجی‌گری متوالی هم‌والدگری و مهارگری مادرانه

نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه

پژوهشگران

1 دانشجو دکتری روانشناسی بالینی ،گروه روانشناسی بالینی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبایی،تهران.

2 روانشناسی عمومی و بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی

خلاصه پیشنهاده
این پژوهش با هدف بررسی رابطه اشتغال اقماری پدر با ادراک مادر از مشارکت او در فرزندپروری و تبیین نقش میانجی‌گری متوالی هم‌والدگری و مهارگری مادرانه انجام می‌شود. اشتغال اقماری، به‌دلیل غیبت‌های دوره‌ای، ساعات کاری فشرده و جابه‌جایی مکرر میان حضور و دوری از خانه، می‌تواند هماهنگی والدین در فرزندپروری را تحت تأثیر قرار دهد. کاهش کیفیت هم‌والدگری ممکن است به افزایش رفتارهای کنترل‌گرانه و دلسردکننده مادر نسبت به مشارکت پدر و در نهایت کاهش مشارکت ادراک‌شده پدر بینجامد. طرح پژوهش غیرآزمایشی، توصیفی-همبستگی و علّی-مقایسه‌ایِ مقطعی است. جامعه شامل مادران متأهل ساکن بندرعباس دارای حداقل یک فرزند زیر ۱۸ سال است که همسر آنان در مشاغل اقماری یا غیراقماری فعالیت دارند. ۲۴۰ مادر، در دو گروه مساوی، به شیوه هدفمند و طبقه‌ای انتخاب می‌شوند. داده‌ها با پرسشنامه مشارکت پدر مونترال، مقیاس رابطه هم‌والدگری و پرسشنامه مهارگری مادرانه گردآوری و با آزمون تی مستقل، مدل‌یابی PLS-SEM و تحلیل چندگروهی تحلیل خواهند شد.


گواهی‌های اخیر، در انتظار صدور
انتشار آنلاین از 02 شهریور 1405