این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامه آموزش خودگویی راهبردی بر استحکام ذهنی و عملکرد ورزشی بازیکنان تیم ملی اسکیت سرعت طراحی شده است. با توجه به نقش تعیین‌کننده مهارت‌های روان‌شناختی در ورزش قهرمانی، به‌ویژه در رشته‌هایی مانند اسکیت سرعت که موفقیت به تفاوت‌های بسیار اندک زمانی وابسته است، استفاده از راهبردهای مؤثر برای ارتقای آمادگی ذهنی ورزشکاران ضروری به نظر می‌رسد. پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل 50 بازیکن بزرگسال تیم ملی اسکیت سرعت جمهوری اسلامی ایران در سال 1404–1405 بوده که از میان آنان 30 نفر به‌صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین می‌شوند. گروه آزمایش طی 10 جلسه 20 دقیقه‌ای آموزش خودگویی راهبردی را دریافت خواهد کرد، در حالی که گروه کنترل تنها برنامه تمرینی معمول خود را ادامه می‌دهد. برای سنجش استحکام ذهنی از پرسشنامه استحکام ذهنی کلاف و برای ارزیابی عملکرد ورزشی از ابزار محقق‌ساخته مبتنی بر شاخص‌های تخصصی اسکیت سرعت استفاده خواهد شد. داده‌ها با بهره‌گیری از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS تحلیل می‌شوند. انتظار می‌رود نتایج پژوهش نشان دهد که آموزش خودگویی راهبردی موجب بهبود استحکام ذهنی و ارتقای عملکرد ورزشی بازیکنان تیم ملی اسکیت سرعت شده و زمینه بهره‌گیری از این مداخله روان‌شناختی را در برنامه‌های آماده‌سازی ورزشکاران نخبه فراهم سازد.