نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه
پژوهشگران
1 استاد معین خیابان پورشمس خیابان شهید غیاثوند پ ۴۲ واحد ۹
2 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی تهران
3 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد
خلاصه پیشنهاده
این پژوهش با هدف بررسی نقش منابع حمایتی ادراکشده و جهتگیری مذهبی در پیشبینی رشد پس از سانحه (PTG) در مادران کودکان کمتوانی ذهنی انجام میشود. تولد و نگهداری از کودک کمتوان ذهنی، بهعنوان یک رویداد آسیبزا برای والدین بهویژه مادران شناخته میشود؛ بااینحال، برخی از این مادران رشد مثبت روانشناختی را تجربه میکنند. پژوهش حاضر به دنبال شناسایی عوامل تسهیلکننده این رشد است.
مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن را تمامی مادران کودکان کمتوانی ذهنی مقطع ابتدایی در شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۵ تشکیل میدهند. نمونهگیری به روش در دسترس و با حجم ۲۰۰ نفر از چند دبستان استثنایی انجام خواهد شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رشد پس از سانحه (PTGI)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده (MSPSS) و پرسشنامه جهتگیری مذهبی آلپورت (ROS) هستند. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل میشوند.
فرضیههای پژوهش بر وجود رابطه مثبت و معنادار بین هر یک از متغیرهای پیشبین (حمایت اجتماعی و جهتگیری مذهبی) با رشد پس از سانحه تأکید دارند. این پژوهش با رعایت کامل ملاحظات اخلاقی از جمله اخذ رضایت آگاهانه، محرمانگی دادهها و امکان انصراف داوطلبانه انجام میشود. یافتههای آن میتواند به متخصصان سلامت روان در طراحی مداخلات مؤثر برای تقویت رشد مثبت در خانوادههای دارای کودک کمتوان ذهنی کمک کند.