سرطان به‌عنوان یکی از بیماری‌های تهدیدکننده زندگی، افزون بر پیامدهای جسمانی، آثار گسترده‌ای بر ابعاد روان‌شناختی، اجتماعی و روابط زناشویی زوجین بر جای می‌گذارد. ابتلای یکی از همسران به سرطان می‌تواند با تغییر نقش‌های خانوادگی، کاهش صمیمیت، افزایش تعارض، افت رضایت زناشویی و کاهش کیفیت زندگی مشترک همراه باشد. اگرچه پژوهش‌های پیشین اثربخشی مداخلات و برنامه‌های غنی‌سازی رابطه زناشویی را در بهبود کیفیت روابط زوجین نشان داده‌اند، بررسی پیشینه پژوهش بیانگر آن است که تاکنون مطالعه‌ای با هدف شناسایی روش‌های غنی‌سازی رابطه زناشویی در زوجینی که یکی از آن‌ها به سرطان مبتلا است، انجام نشده است. ازاین‌رو، هدف پژوهش حاضر شناسایی روش‌های غنی‌سازی رابطه زناشویی در زوجین دارای همسر مبتلا به سرطان است. این پژوهش با رویکرد پدیدارشناسی انجام خواهد شد. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند از نوع ملاکی انجام می‌شود و مشارکت‌کنندگان شامل زوجینی خواهند بود که حداقل شش ماه از تشخیص بیماری گذشته، همچنان در زندگی مشترک به سر می‌برند و با رضایت آگاهانه در پژوهش مشارکت می‌کنند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون براون و کلارک تحلیل خواهند شد. انتظار می‌رود یافته‌های این پژوهش، ضمن شناسایی راهکارهای مؤثر برای حفظ و غنی‌سازی رابطه زناشویی، به شناخت بهتر نیازها و چالش‌های این زوجین کمک کرده و زمینه طراحی مداخلات تخصصی متناسب با شرایط آنان را فراهم آورد. همچنین نتایج پژوهش می‌تواند راهنمایی علمی برای مشاوران، روان‌شناسان و اعضای تیم درمان در ارتقای کیفیت روابط زناشویی، سلامت روان همسران و تحکیم بنیان خانواده باشد.