وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

شواهد روشنی وجود دارد مبنی بر اینکه ویژگی های فیزیکی مدارس ابتدائی بر پیشرفت یادگیری دانشآموزان در خواندن و نوشتن و

ریاضیات تاثیر میگذارد؛ این معنادار و چشمگیر است و 16 درصد از تغییرات در پیشرفت کلی را شامل میشود.( برت ۲۰۱۵)

از آنجا که دانش آموزان زمان بسیار زیادی را در کلاس درس میگذرانند کیفیت کلاس خود به تنهایی اهمیتی اساسی دارد.

محیط کلاس درس نقشی اساسی اما اغلب نادیده گرفته شده در بستر یادگیری دانش آموزان دارد و به طور عمیق بر یادگیری، درگیری ذهنی و

رشد تحصیل دانش آموزان تأثیر میگذارد . بر این اساس، پژوهش حاضر با به کارگیری روش پژوهش هنربنیان در چارچوب پدیدارشناسی تفسیری، در پی آن

است به بررسی دیدگاه دانش آموزان از کلاس ایده آلشان بپردازد و آن را با واقعیت موجود مقایسه کند؛ این پژوهش از طریق تحلیل نقاشی های

کودکان و مصاحبه های تفسیری پس از آن، نه تنها در پی مولفه های کالبدی بلکه در جستوجوی کشف معانی عاطفی و نمادین نهفته در

ترسیم های آنان خواهد بود. در این پژوهش نگاه به هنر و نقاشی صرفا به عنوان ابزار نیست بلکه به دانش آموزان فرصتی برای آفرینندگی و خلق میدهد. یافته های این مطالعه میتواند نقشه ی راهی ارزشمند برای معماران، سیاستگذاران و برنامه ریزان آموزشی باشد تا فضاهایی خلق کنند که

نه تنها پاسخگوی نیازهای عملکردی، بلکه همسو با آرزوها و دنیای درونی کودکان باشد.