هدف پژوهش: هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش برنامهریزی عصبی–کلامی (NLP) بر مهارتهای ذهنی تکواندوکاران دختر نوجوان شهر یزد است.
روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل میباشد. جامعه آماری شامل تکواندوکاران دختر نوجوان دارای کارت عضویت در هیأت تکواندو استان یزد در سال ۱۴۰۳–۱۴۰۴ است. نمونه پژوهش شامل ۴۰ نفر از تکواندوکاران واجد شرایط است که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) قرار میگیرند.
ابزار گردآوری دادهها: ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه مهارتهای ذهنی اتاوا نسخه سوم (OMSAT-3) است که دارای ۴۸ سؤال و ۱۲ خردهمقیاس میباشد و روایی و پایایی نسخه فارسی آن تأیید شده است.
ملاحظات اخلاقی: پژوهش شامل اخذ رضایتنامه آگاهانه از ورزشکاران و والدین آنها، محرمانه ماندن اطلاعات، داوطلبانه بودن شرکت در پژوهش و امکان انصراف آزمودنیها در هر مرحله از مطالعه بدون هیچگونه پیامد منفی میباشد.
نتایج پژوهش: نتایج این پژوهش میتواند در طراحی مداخلات روانشناختی علمی و کاربردی و بهبود مهارتهای ذهنی و عملکرد ورزشی تکواندوکاران مورد استفاده قرار گیرد
گواهیهای اخیر، در انتظار صدور انتشار آنلاین از 14 اردیبهشت 1405
اسماعیلی,علی و میرباقری فیروزآباد,فاطمه . (1405). اثربخشی آموزش برنامهریزی عصبی کلامی(NLP) بر مهارتهای ذهنی تکواندوکاران. (e20928). کمیته اخلاق در پژوهش, (), e20928 doi: IR/ethics.2026.91012.1510
MLA
اسماعیلی,علی , و میرباقری فیروزآباد,فاطمه . "اثربخشی آموزش برنامهریزی عصبی کلامی(NLP) بر مهارتهای ذهنی تکواندوکاران" .e20928 , کمیته اخلاق در پژوهش, , , 1405, e20928. doi: IR/ethics.2026.91012.1510
HARVARD
اسماعیلی علی, میرباقری فیروزآباد فاطمه. (1405). 'اثربخشی آموزش برنامهریزی عصبی کلامی(NLP) بر مهارتهای ذهنی تکواندوکاران', کمیته اخلاق در پژوهش, (), e20928. doi: IR/ethics.2026.91012.1510
CHICAGO
علی اسماعیلی و فاطمه میرباقری فیروزآباد, "اثربخشی آموزش برنامهریزی عصبی کلامی(NLP) بر مهارتهای ذهنی تکواندوکاران," کمیته اخلاق در پژوهش, (1405): e20928, doi: IR/ethics.2026.91012.1510
VANCOUVER
اسماعیلی علی, میرباقری فیروزآباد فاطمه. اثربخشی آموزش برنامهریزی عصبی کلامی(NLP) بر مهارتهای ذهنی تکواندوکاران. کمیته اخلاق در پژوهش. 1405;():e20928. doi: IR/ethics.2026.91012.1510