نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه
پژوهشگران
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
خلاصه پیشنهاده
سالمندی فرآیندی با تغییرات پیشرونده است که اغلب نیازمند حمایت مراقبان خانوادگی است. ایفای این نقش، فشاری چندوجهی تحت عنوان بار مراقبت یجاد میکند که کیفیت زندگی و بهزیستی روانشناختی مراقبان را تهدید میکند. با توجه به رشد جمعیت سالمند و محدودیت حمایتهای رسمی، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی (ارتقای امید، تابآوری و خودکارآمدی) بر کاهش بار مراقبت و بهبود بهزیستی روانشناختی انجام شد.
این مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری یکماهه است. جامعه آماری شامل تمامی مراقبان خانوادگی زن سالمندان در استان یزد میباشد. بدین منظور، نمونهای ۳۰ نفره به روش در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارده شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه بار مراقبت زاریت و مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف گردآوری میگردد. مداخله آموزشی طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقهای برای گروه آزمایش اجرا خواهد شد. در نهایت، برای تحلیل دادهها و ارزیابی اثربخشی مداخله، از آزمون آماری تحلیل کوواریانس (ANCOVA) استفاده میشود.
)