نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه
پژوهشگران
1 میدان ولیعصر
2 دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه حقوق - دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
خلاصه پیشنهاده
چکیده پیشنهاده
۱. بیان مسئله:
توسعه سیاسی در ایران معاصر بهشدت تحت تأثیر ساختارهای حقوقی و نهادی قرار داشته است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بهعنوان مهمترین سند تنظیمکننده قدرت سیاسی، نقش اساسی در شکلدهی به مسیرهای توسعه سیاسی ایفا کرده و بازنگریهای آن بر توازن نهادی و مشارکت سیاسی تأثیرگذار بوده است. این پژوهش به بررسی جایگاه توسعه سیاسی در قانون اساسی و تحولات نهادی مرتبط با آن میپردازد.
۲. اهداف پژوهش:
هدف اصلی پژوهش، تحلیل جایگاه توسعه سیاسی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تبیین تأثیر بازنگریهای نهادی بر مسیر توسعه سیاسی از منظر نهادگرایی تاریخی است.
۳. روش پژوهش:
این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی–تحلیلی انجام میشود. چارچوب نظری آن نهادگرایی تاریخی بوده و دادهها از طریق تحلیل اسناد حقوقی، تاریخی و سیاسی و با بهرهگیری از منطق نظریه زمینهای (گراندد تئوری) تحلیل میگردد.
۴. نتایج مورد انتظار:
انتظار میرود نتایج نشان دهد که قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران دارای ظرفیتها و محدودیتهای نهادی برای توسعه سیاسی است و بازنگریهای نهادی، نقش تعیینکنندهای در تثبیت مسیر سیاسی و بازتولید ساختار قدرت ایفا کردهاند.
)