کمیته اخلاق در پژوهش

اثربخشی روان‌درمانی مثبت مبتنی بر ارتقای توانمندی‌های منش بر بهزیستی روان‌شناختی، تنظیم هیجانی و احساس طرد اجتماعی در زنان بهبود‌یافته از اختلال سوءمصرف مواد

نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه

پژوهشگران

گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

خلاصه پیشنهاده
اعتیاد به‌عنوان یکی از چالش‌های عمده سلامت عمومی، پیامدهای گسترده‌ای بر ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی، به‌ویژه در زنان دارد. اگرچه فرایند ترک مصرف مواد به بهبود جسمانی منجر می‌شود، اما آسیب‌های روان‌شناختی نظیر اختلال در تنظیم هیجانی، کاهش بهزیستی روانی و احساس طرد اجتماعی همچنان پایدار می‌مانند و زمینه بازگشت به مصرف را افزایش می‌دهند. در این میان، رویکرد روان‌درمانی مثبت با تأکید بر توانمندی‌های منش، به‌عنوان یکی از جدیدترین و اثربخش‌ترین رویکردهای سلامت روان، می‌تواند در بازسازی هیجانی و ارتقای کیفیت زندگی افراد بهبود‌یافته نقش بسزایی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان‌درمانی مثبت مبتنی بر ارتقای توانمندی‌های منش بر بهزیستی روانی، تنظیم هیجانی و احساس طرد اجتماعی در زنان بهبود‌یافته از اختلال سوء‌مصرف مواد طراحی شده است. این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل زنان بهبود‌یافته شهر کرمان است که نمونه‌ای از آنان به‌صورت هدفمند انتخاب و سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده می‌شوند. مداخله شامل جلسات گروهی روان‌درمانی مثبت با محوریت تقویت توانمندی‌های منش است. انتظار می‌رود اجرای این مداخله منجر به افزایش بهزیستی روانی و تنظیم هیجانی و کاهش احساس طرد اجتماعی در گروه آزمایش گردد. نتایج این پژوهش می‌تواند مبنایی علمی برای به‌کارگیری درمان‌های توانمندمحور در برنامه‌های بازتوانی روانی زنان بهبود‌یافته از اعتیاد در ایران فراهم آورد.


گواهی‌های اخیر، در انتظار صدور
انتشار آنلاین از 07 دی 1404