این پژوهش با هدف طراحی مدل ارزیابی مددکاری اجتماعی در حوزه کودکان کار خیابانی انجام شده است. پدیده کار کودک در ایران، بهویژه در مناطق شهری و حاشیهنشین، به دلیل عواملی چون فقر، مهاجرت، بیکاری والدین، و ضعف حمایتهای اجتماعی رشد نگرانکنندهای داشته است. بسیاری از این کودکان در مشاغل ناایمن فعالیت دارند و از تحصیل، امنیت و بهداشت محروماند. مددکاران اجتماعی نقش کلیدی در شناسایی و حمایت از این کودکان دارند، اما نبود یک مدل ارزیابی منسجم موجب سردرگمی در فرایند مداخله میشود. این پژوهش با رویکرد کیفی و بهرهگیری از مصاحبههای نیمهساختاریافته با مددکاران اجتماعی، و همچنین مرور نظاممند منابع علمی، تلاش دارد مدلی بومی و کاربردی طراحی کند. چارچوب مفهومی پژوهش بر نظریههایی مانند سیستمهای بومشناختی، نقاط قوت، یادگیری اجتماعی و رشد روانی-اجتماعی استوار است. در نهایت، هدف پژوهش، ارائه مدلی معتبر است که بتواند درک جامعتری از وضعیت کودکان کار فراهم آورده، به تصمیمگیری آگاهانه مددکاران کمک کرده، و زمینه را برای مداخلات مؤثر و سیاستگذاریهای اجتماعی دقیقتر فراهم کند.
گواهیهای اخیر، در انتظار صدور انتشار آنلاین از 02 دی 1404
