مقدمه:

راه‌رفتن یکی از پیچیده‌ترین فعالیت‌های حرکتی انسان است که حاصل تعامل سیستم‌های عصبی، عضلانی و اسکلتی است. کمردرد مزمن غیراختصاصی (CNSLBP) یکی از شایع‌ترین اختلالاتی است که با تغییر در الگوی راه‌رفتن، فعالیت عضلات و کاهش تعادل همراه است و خطر سقوط را در سالمندان افزایش می‌دهد. بیشتر پژوهش‌های پیشین در شرایط آزمایشگاهی و روی سطوح صاف انجام شده‌اند، در حالی‌که در زندگی واقعی، افراد غالباً در محیط‌های ناهموار و همراه با تکالیف شناختی راه می‌روند.

بیان مسئله:

درد مزمن می‌تواند عملکرد شناختی و کنترل حرکتی را مختل کند. سالمندان مبتلا به CNSLBP به دلیل درگیری هم‌زمان سیستم‌های شناختی و حرکتی، در شرایط چالش‌برانگیزی مانند سطوح ناهموار یا انجام هم‌زمان وظایف ذهنی، بیش از سایرین مستعد زمین‌خوردن هستند. تاکنون، اثر هم‌زمان سطح ناهموار و تکلیف شناختی بر فعالیت عضلات، کینماتیک و پارامترهای فضایی-زمانی راه‌رفتن در این گروه به‌طور جامع بررسی نشده است.

اهداف پژوهش:

هدف اصلی پژوهش، مقایسه اثر سطح ناهموار و وظیفه شناختی بر فعالیت عضلات منتخب، متغیرهای کینماتیکی و پارامترهای فضایی-زمانی راه‌رفتن در سالمندان با و بدون کمردرد مزمن غیراختصاصی است. این مطالعه به دنبال شناسایی الگوهای حرکتی پرخطر و تعامل میان درد، بار شناختی و چالش‌های محیطی است.

روش و اهمیت:

پژوهش به‌صورت نیمه‌تجربی با استفاده از آنالیز حرکت سه‌بعدی و الکترومایوگرافی سطحی انجام می‌شود. داده‌ها با MATLAB و SPSS تحلیل خواهند شد. یافته‌ها می‌توانند مبنایی برای طراحی مداخلات توان‌بخشی هدفمند، افزایش پایداری حرکتی و کاهش خطر سقوط در سالمندان فراهم کنند و در نهایت به ارتقای کیفیت و استقلال زندگی آن‌ها بینجامند.