مقدمه و بیان مسئله

پایستگی تحصیلی یکی از مؤلفه‌های کلیدی موفقیت تحصیلی است که به توانایی دانش‌آموز برای حفظ و ادامه مسیر تحصیل حتی در مواجهه با موانع اشاره دارد. این ویژگی، با عوامل انگیزشی، هیجانی و محیطی مرتبط است. در کنار آن، بهزیستی ذهنی که به ارزیابی‌های شناختی و هیجانی فرد از کیفیت زندگی خود اشاره دارد، در سال‌های اخیر توجه بسیاری از روان‌شناسان را به خود جلب کرده است. پژوهش‌های متعدد نشان داده‌اند که عوامل درونی مانند خودتعیین‌گری نقش مهمی در تقویت این دو متغیر ایفا می‌کنند. نظریه خودتعیین‌گری دسی و ریان، سه نیاز روان‌شناختی پایه یعنی خودمختاری، شایستگی و ارتباط را معرفی می‌کند که در صورت ارضا شدن، موجب ارتقای انگیزش درونی، پایستگی و سلامت روان می‌شوند.



هدف و فرضیه‌های پژوهش

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی بسته آموزشی مبتنی بر نظریه خودتعیین‌گری دسی و ریان بر پایستگی تحصیلی و بهزیستی ذهنی دانش‌آموزان پایه متوسطه اول در مشهد است.

فرضیه‌ها:

۱. آموزش مبتنی بر نظریه خودتعیین‌گری باعث افزایش پایستگی تحصیلی می‌شود.

۲. آموزش مبتنی بر نظریه خودتعیین‌گری باعث افزایش بهزیستی ذهنی می‌شود.



اهمیت و ضرورت

با توجه به کمبود مطالعات مداخله‌ای که هم‌زمان به پایستگی تحصیلی و بهزیستی ذهنی بپردازند، این پژوهش می‌تواند به طراحی برنامه‌های آموزشی مؤثر برای کاهش افت تحصیلی و ارتقای سلامت روان کمک کند.



روش پژوهش

پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل است