این پژوهش با هدف طراحی و اعتباریابی الگوی برنامه درسی آموزش عالی از منظر پداگوژی اکوفمینیسم انجام می‌شود. اکوفمینیسم، به‌عنوان چارچوبی نظری، ارتباط میان ستم بر زنان و تخریب محیط‌زیست را بررسی کرده و بر عدالت اجتماعی و زیست‌محیطی تأکید دارد. با توجه به ناکافی بودن مدل‌های کنونی آموزش عالی در مواجهه با چالش‌های زیست‌محیطی و نابرابری‌های جنسیتی، این مطالعه به دنبال توسعه چارچوبی جامع برای ادغام اصول اکوفمینیستی در برنامه‌های درسی، شیوه‌های تدریس و ساختارهای نهادی است.

اهداف پژوهش شامل: 1) شناسایی مؤلفه‌های برنامه درسی آموزش عالی از منظر پداگوژی اکوفمینیسم، 2) طراحی الگوی برنامه درسی مبتنی بر این رویکرد، و 3) اعتباریابی این الگو.

سؤالات پژوهش عبارت‌اند از: 1) مؤلفه‌های برنامه درسی آموزش عالی از منظر پداگوژی اکوفمینیسم چیست؟ 2) الگوی این برنامه درسی چگونه است؟ 3) این الگو تا چه میزان اعتبار دارد؟

روش‌شناسی: پژوهش از روش آمیخته (کیفی-کمی) با رویکرد توسعه‌ای-کاربردی استفاده می‌کند. در بخش کیفی، با تحلیل محتوای عرفی و روش دلفی، مؤلفه‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با خبرگان اکوفمینیسم و برنامه درسی شناسایی می‌شوند. داده‌ها تا اشباع نظری با نمونه‌گیری گلوله‌برفی جمع‌آوری شده و با نرم‌افزار MAXQDA تحلیل می‌گردند. در بخش کمی، پرسشنامه‌ای مبتنی بر یافته‌های کیفی تدوین و با روش دلفی اعتباریابی می‌شود. تحلیل داده‌های کمی با نرم‌افزارهای SPSS28 و Smart PLS3 و آمار توصیفی و استنباطی (ضریب هماهنگی کندال) انجام خواهد شد. نتایج این پژوهش برای دانشگاه‌های دولتی و غیردولتی کاربرد دارد و به تحول آموزش عالی در راستای پایداری و عدالت کمک می‌کند.

کلمات کلیدی: اکوفمینیسم، برنامه درسی، آموزش عالی، پداگوژی،