مسئله پژوهش : توجه به اجرای سیاست های جدید جمعیتی در کشور پس از ابلاغ قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت و ضرورت توجه به زنان نابارور در راستای افزایش نرخ باروری از یک سو و نیز مواجهه شغلی اینجا نب بعنوان کارشناس سلامت خانواده شبکه بهداشت و درمان شهرستان هشترود با زنان و زوجین نابارور که به دنبال یک سیستم درمان و حمایت جامع برای درمان نا باروری هستند، زنانی که امید وارانه در جستجوی گزینه های درمانی جدید و همچنین راهی برای کم کردن هزینه های تشخیصی و درمان نا باروری هستند تا شاید بتوانند نقش مادری خود را ایفا کنند. و همچنین مشاهده سرگردانی زنان نابارور با توجه به متفاوت بودن مراکز درمانی، بیمه های تحت پوشش ،هجوم اطلاعات و اخبار ،تلاش زنان برای رهایی از انگ اجتماعی و نیز ارضای غریزه مادریشان اینجانب را بر آن داشت تا به تحقیق درباره تجربه زیسته ز نان ناباروری بپردازم که در چارچوب قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت اقدام به درمان ناباروری کرده اند.

هدف : بررسی و درک تجربیات زیسته زنان نابارور در دسترسی و بهره مندی از امکانات درمانی و حمایتی قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت است.

این مطالعه یک طرح تحقیقاتی با روش کیفی را اتخاذ می کند ، روش کیفی این پژوهش شامل دو بخش مرور کتابخانه ای و انجام مصاحبه های عمیق . نمونه مورد مطالعه متشکل از 35 مورد از زنان متاهل شهرستان هشترود که از آبان 1401 با محرز شدن ناباروری اقدام به دریافت خدمات نموده اند.