در دهه‌های اخیر، فناوری‌های نوین سلامت تحولات چشمگیری در حوزه تشخیص، درمان و مراقبت‌های پزشکی ایجاد کرده‌اند. به‌ویژه، فناوری‌های تصویربرداری پزشکی مانند تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)، سی‌تی‌اسکن (CT) و رادیولوژی دیجیتال نقش اساسی در ارتقاء کیفیت خدمات سلامت ایفا می‌کنند. با وجود اهمیت بالای این فناوری‌ها، دسترسی و تقاضا برای آن‌ها در کشورهای مختلف به شدت متأثر از عوامل اقتصادی، ساختار نظام سلامت و سیاست‌های سرمایه‌گذاری در حوزه پزشکی است. هدف این پژوهش، ارزیابی و مقایسه تقاضا برای فناوری‌های مذکور در کشورهای توسعه‌یافته (مانند اعضای OECD) و کشورهای در حال توسعه (به‌ویژه منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا) است.



در این راستا، پژوهش حاضر از چارچوب نظری تابع تقاضا و مدل‌های اقتصاد سلامت بهره می‌برد. با استفاده از داده‌های بین‌المللی و تحلیل‌های آماری، عواملی چون درآمد سرانه، هزینه خدمات تشخیصی، پوشش بیمه‌ای و سطح توسعه زیرساخت‌های سلامت بررسی می‌شوند. نتایج این مطالعه می‌تواند به سیاست‌گذاران، برنامه‌ریزان حوزه سلامت و سرمایه‌گذاران خصوصی کمک کند تا تصمیمات کارآمدتری در زمینه توسعه و به‌کارگیری فناوری‌های تصویربرداری اتخاذ نمایند. همچنین، این پژوهش شکاف موجود میان عرضه و تقاضا در کشورهای کمتر توسعه‌یافته را شناسایی کرده و راهکارهایی برای بهبود دسترسی و استفاده بهینه از این فناوری‌ها ارائه می‌دهد.