وزارت علوم، تحقیقات و فناوری.

این مطالعه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) را بر کاهش دلزدگی زناشویی، ناگویی هیجانی و نشخوار فکری در زوجین با تعارضات مکرر بررسی می‌کند. تعارضات زناشویی، ناشی از ناسازگاری در اهداف و عقاید، پدیده‌ای شایع است که سلامت روان و انسجام خانواده را مختل می‌کند (باقری و همکاران، ۱۴۰۳). تعارضات مداوم به دلزدگی زناشویی منجر می‌شود که با فرسودگی جسمی، عاطفی و روانی، کاهش صمیمیت و افزایش نارضایتی همراه است . ناگویی هیجانی، ناتوانی در شناسایی و ابراز هیجانات، صمیمیت عاطفی را مختل کرده و تعارضات را تشدید می‌کند (Alqahtani, ۲۰۲۳). نشخوار فکری، افکار تکرارشونده منفی، ناسازگاری زوجی و مشکلات روانی را افزایش می‌دهد . شیوع بالای این مشکلات در ایران، تحت تأثیر عوامل فرهنگی، و کمبود پژوهش‌های جامع درباره ACT، ضرورت این مطالعه را نشان می‌دهد .

هدف: بررسی اثربخشی ACT بر کاهش دلزدگی زناشویی، ناگویی هیجانی و نشخوار فکری در زوجین متعارض. فرضیه‌ها: ACT به‌طور معنی‌داری این متغیرها را نسبت به گروه کنترل کاهش می‌دهد.

روش‌شناسی:

مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون، شامل ۳۰ زوج (۶۰ نفر) از مراکز مشاوره خرم‌آباد، به‌صورت تصادفی در دو گروه ACT و کنترل (هر کدام ۱۵ زوج). مداخله شامل ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای هفتگی بر اساس پروتکل Daks & Rogge (۲۰۲۴) است. ابزارها: پرسشنامه‌های CBM، TAS-20 و RRS. تحلیل داده‌ها با MANCOVA در SPSS v26.

ملاحظات اخلاقی:

رضایت‌نامه آگاهانه، محرمانگی داده‌ها و مشارکت داوطلبانه تضمین می‌شود. معیارهای خروج شامل اختلالات روان‌پریشی شدید و درمان‌های همزمان است. مداخلات غیرتهاجمی در محیطی امن اجرا می‌شوند.