هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر مصرف مکمل کافئین بر عملکرد ورزشی زنان دونده سرعت در فاز قاعدگی در دو نوبت زمانی صبح و عصر است. این مطالعه با تمرکز بر پارامترهایی نظیر توان بیهوازی، قدرت عضلات پایینتنه، تعادل، سرعت، زمان عکسالعمل و درک تلاش ادراکشده (RPE) انجام شده است.
روش پژوهش از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون و با استفاده از گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری شامل زنان دونده نیمهحرفهای در بازه سنی ۱۸ تا 30 سال بود که در فاز قاعدگی قرار داشتند. آزمودنیها به میزان ۶ میلیگرم کافئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، یک ساعت پیش از اجرای آزمون مصرف نمودند. سپس آزمونهای عملکردی در دو نوبت صبح و عصر اجرا شد و دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مکرر بررسی گردید.
نتایج نشان میدهد که مصرف کافئین میتواند منجر به بهبود معنادار در برخی شاخصهای عملکردی، بهویژه در نوبت صبح گردد. همچنین تفاوتهایی در پاسخ به کافئین در طول فاز قاعدگی مشاهده میشود.
در مجموع، یافتههای این پژوهش میتواند در طراحی برنامههای تمرینی و تغذیهای برای زنان ورزشکار، متناسب با زمان تمرین و چرخه قاعدگی، مورد استفاده قرار گیرد.
گواهیهای اخیر، در انتظار صدور انتشار آنلاین از 05 خرداد 1404
جیهانی,کیمیا , باسامی,مینو و ترتیبیان,بختیار . (1404). تاثیر مکمل کافئین در دونوبت روز بر عملکرد ورزشی زنان دونده سرعتی در فاز قاعدگی. (e18924). کمیته اخلاق در پژوهش, (), e18924 doi: IR/ethics.2025.85447.1282
MLA
جیهانی,کیمیا , , باسامی,مینو , و ترتیبیان,بختیار . "تاثیر مکمل کافئین در دونوبت روز بر عملکرد ورزشی زنان دونده سرعتی در فاز قاعدگی" .e18924 , کمیته اخلاق در پژوهش, , , 1404, e18924. doi: IR/ethics.2025.85447.1282
HARVARD
جیهانی کیمیا, باسامی مینو, ترتیبیان بختیار. (1404). 'تاثیر مکمل کافئین در دونوبت روز بر عملکرد ورزشی زنان دونده سرعتی در فاز قاعدگی', کمیته اخلاق در پژوهش, (), e18924. doi: IR/ethics.2025.85447.1282
CHICAGO
کیمیا جیهانی, مینو باسامی و بختیار ترتیبیان, "تاثیر مکمل کافئین در دونوبت روز بر عملکرد ورزشی زنان دونده سرعتی در فاز قاعدگی," کمیته اخلاق در پژوهش, (1404): e18924, doi: IR/ethics.2025.85447.1282
VANCOUVER
جیهانی کیمیا, باسامی مینو, ترتیبیان بختیار. تاثیر مکمل کافئین در دونوبت روز بر عملکرد ورزشی زنان دونده سرعتی در فاز قاعدگی. کمیته اخلاق در پژوهش. 1404;():e18924. doi: IR/ethics.2025.85447.1282