علائم و نشانه های روان تنی ترومای جنسی و در نظر گرفتن استراتژی هایی مجزا برای آن، در پژوهش ها، مورد غفلت قرار گرفته است. با آنکه پژوهش‌های زیادی نشان می‌دهند پس از ترومای جنسی، علائم و نشانه های روان تنی تجربه می شوند و همچنین افق فرد و نحوه ای که فرد ابهام را نمادینه می کند و تاب می آورد، می تواند بر روی بدنمندی او تاثیر بگذارد، تا به حال کاری جدی برای طراحی مدل درمانی در این زمینه صورت نگرفته است. برخی نظریات پیرامون علائم و نشانه های روان تنی در تروما، حاکی از آن هستند که فروپاشی نمادین و به هم ریختگی در پایه ریزی نماد و فهم رویداد، نقش به سزایی در برانگیختگی بالای جسمی و حرکتی شخص دارد، چرا که سازماندهی و تنظیمی که شخص از طریق ارتباط با نمادهایش داشت، به آشفتگی رسیده است (تیلور ، 2010).طراحی چنین مدل هایی، با توجه به قابلیت شان در بسط ادراک و دستکاری حلقه های فهم-عمل، می‌توانند تاثیرات جالب توجهی را روی نشانه های روان‌تنی برخاسته از رویدادی مهیب مثل ترومای جنسی هم بگذارند.با توجه به شکاف ها، تعارضات و خلاهای موجود پیرامون این موضوع، پژوهش پیش رو، در صدد پاسخگویی به این مساله است که برای به رسمیت شناخته شدن تجربه غریب افراد دچار ترومای جنسی و کاهش علائم و نشانه های روان تنی برخاسته از ترومای جنسی شان، مبتنی بر پویایی عدم قطعیت، چه بسته درمانی متناسب با فرهنگ را می‌توان طراحی و اعتباریابی کرد و اثربخشی آن به چه میزان خواهد بود؟