نوع پژوهش : طرح پژوهشی/ رساله / پایان نامه
پژوهشگران
1 دانشجو دکتری روانشناسی بالینی ،گروه روانشناسی بالینی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبایی،تهران.
2 گروه روانشناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبائی
3 هیات علمی گروه روانشناسی بالینی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی
خلاصه پیشنهاده
این تحقیق به تدوین و اعتباریابی بسته آموزشی هموالدگری شناختی-رفتاری و بررسی اثربخشی آن بر مهارگری مادرانه، خودکارآمدی والدینی و روابط هموالدگری در مادران با طلاق عاطفی میپردازد. هموالدگری به عنوان فرایندی مشترک در تعاملات والدین، نقشی مهم در رشد و توسعه کودک ایفا میکند. با این حال، در خانوادههای دچار طلاق عاطفی، کیفیت هموالدگری به طور قابل توجهی کاهش مییابد. هدف این پژوهش، ارزیابی بسته آموزشی شناختی-رفتاری است که از طریق بازسازی تحریفهای شناختی، تقویت خودکارآمدی والدین و ارتقای مهارتهای ارتباطی، تلاش دارد روابط هموالدگری را بهبود بخشد. این بسته آموزشی به مادران کمک میکند تا رفتارهای مهارگری مادرانه را کاهش داده و با افزایش مهارتهای ارتباطی و همکاری، محیطی مثبت برای فرزندپروری فراهم کنند. به طور ویژه، با استفاده از روشهای شناختی-رفتاری، مادران قادر خواهند بود باورهای نادرست خود را در خصوص نقش والدین تصحیح کنند و به سمت تعاملات همدلانهتر و مؤثرتر با شریک زندگی خود حرکت کنند. نتایج این تحقیق میتواند به طراحی مداخلات هدفمند و مؤثر برای خانوادههای دچار طلاق عاطفی کمک کند و نقش مهمی در بهبود کیفیت هموالدگری و سلامت روانی کودکان ایفا کند.