اختلالات رفتاری برون نمود به‌عنوان یک نوع آسیب‌شناسی روانی تعریف می‌شوند که در آنها فرد رفتارهای پرخاشگرانه متخاصم تکانشگر و به‌صورت مزمن غیرقابل‌اتکا نشان می‌دهد. این اختلالات شامل اختلالات ایذایی، اختلال انفجاری متناوب، اختلال بیش فعالی/ نقص توجه و اختلال شخصیت ضد اجتماعی است. افراد تیزهوش اشکال مخرب تر و پایدارتری از این اختلالات را نشان میدهند و هزینه های بالاتری را به اطرافیان و سیستم درمان تحمیل میکنند.به نظر میرسد در مفهوم سازی بالینی این اختلالات یک نقطه مشترک وجود داشته که شامل دو متغیر ، ضعف در تنظیم هیجانی و مشکلات کنترل تکانه است که این پژوهش به دو متغیر کفایت اجتماعی و مهارت های تصمیم گیری که به نوعی ظهور اجتماعی علت شناسی این اختلالات هستند توجه دارد. پژوهش ها نشان میدهند که افراد تیزهوش مبتلا به این اختلالات از درمان های گفتگو محور به عنوان ابزاری برای مشروعیت بخشی به اعمال خود استفاده کرده و درمان را به مثابه یک "عملیات دیگر" جلو میبرند، نتیجتا یک درمان یک طرفه و با اتوریته بیشتر از سمت درمانگر میتواند برای این افراد مفید تر واقع شود. توانبخشی شناختی یکی از شیوه های موثر درمان خصوصا برای اختلالات دروان کودکی و نوجوانی است که این معیار را براورده میکند. این پژوهش در فاز اول با استفاده از روش سنتز پژوهی و تحلیل محتوا مولفه های بسته توانبخشی را از میان منابع مکتوب و مصاحبه با متخصصین مضمون بندی کرده و پس از اعتبار یابی با استفاده از روش پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه اثربخشی آن را میآزماید.